De Ziekte van Ménière

In 1881 werd de ziekte beschreven door de Franse arts Prosper Ménière als een "vochtophoping" in het binnenoor, waardoor de typische symptomen ontstaan van deze ziekte: draai-duizeligheid, gepaardgaande met braken, gehoorverlies en gesuis in één van de oren (in het binnenoor liggen drie halfcirkelvormige kanalen: ons evenwichtsorgaan en het slakkenhuis: ons gehoororgaan).

Later onderzoek doet vermoeden dat het in contact komen van de twee verschillende vloeistoffen (binnen en buiten het evenwichtsorgaan), een "kortsluiting" teweegbrengt en zo verkeerde informatie naar ons evenwichtscentrum in de hersenen (= duizeligheid). Tegelijkertijd worden de gehoorcellen in het slakkenhuis beschadigd (= gehoorverlies en suizen).

Ondanks intensief onderzoek is de oorzaak van de ziekte ( te hoge productie van vocht en/ of te weinig afvoer ?) tot op heden nog niet gekend. Mede door het sterk "persoonsgebonden" ziektebeeld, is het niet altijd makkelijk de gepaste behandeling te vinden.

Meer Informatie